در روزگار ما چنين عرف شده كه دو طرف بر دادوستد يا بر اجاره‌اى توافق مى‌كنند ، امّا توافقى در قالب تصميم و وعده متقابل اوّليه و نه نهايى ، تا در آينده اين توافق را قطعى سازند . گاه در چنين شرايطى مستأجر يا خريدار برپايه اين توافق اوّليه مقدارى پول در اختيار طرف توافق خود مى‌گذارد كه آن را پيش بها يا بيعانه مى‌نامند .

اكنون بايد ديد : اين توافق آغازين و اين تصميم بر معامله چه حكمى دارد ؟ آيا تنها يك وعده اوّليه است كه هيچ الزامى نمى‌آورد ، يا انشاى اجاره است و پيش بها نيز بخشى از اجرت شمرده مى‌شود ، يا آن كه‌اين‌كار خود يك عقد مستقل‌ديگرى است ؟

براى روشن شدن اين مسأله كه بسيار مورد ابتلاى مردم است بايد دو جنبه را بررسى كرد :

جنبه نخست : حكم توافق بر خريد و فروش يا اجاره ، و اين كه آيا چنين توافقى الزام آور است يا نه ؟

جنبه دوّم : حكم پيش بها : ( بيعانه ) و اين كه بايد آن را چه عنوانى داد ؟